Fügen Ünal Şen

HAYAT HERKESE YETER

Kuzey Yanım, Ayazım

Zamanı bir yorgan gibi üstüme serip, uykuya daldım. Uyudum, uyandım…

Anlatmaktan usanmadığım nice masallar yazdım, hiç kahraman olmadım ama her masalda vardım. Bir vardım, hep vardım o garip kayboluş içinde, yok yazdım kendimi İstanbul’un gözünde.

Küskün ve yalnızdım. Denizin orta yerinde, beyaz bir kule, öyle…

Hep içiçe ama o kadar da uzaktım.

Yandım. Külümü lodosa serdim, kâh Adalar’a vardım, Marmara delirdi, kâh dalgayla savrulandım. Hep vardım.

Bilmediğim, anlatamadığım bu tuhaf varoluşun içinde; hep yarımdım. Nice olay yaşadım kendimde, büyüdüm, olgunlaştım.

Bin yılları geçen yaşımla hep “genç bir kız”dım, şaşırdım kaldım.

Oysa bunca yorgunluk, kimsesizlik ve elbette yaşanmışlık, yorgun taş duvarlarıma sonsuz çizikler attı.

Meraklısı hikâyemi bilir, bilmediği benim o hikâyelerdeki halimdir. Ağlayışımdır, gülüşümdür, bağırış, çağırışımdır.

 Bilmedikleri benim yaşamımdır, gün içinde…

Ah, benim yüreğim yekpâre bedenimdir.

Asırlardır bu denizdeyim. Uğruna ölümün göze alındığı genç güzel kızlara korunak oldum, savaş zamanlarında kale. Gün geldi meşaleler yakıp yol gösterdim denizcilere. Taş avlumda tanıdık adımlar da dolaştı, martılar da.

Yalnızlıktı tek iz bırakan; kimseler bilmedi ya, ben hep buna yandım.

Kimse sesimi duymadı, hikâyemi de.

Bir gece dolunaya çevirip yüzümü, Boğaz’ın yakamozlarıyla süslendim. Rüzgârı, geceyi, yıldızı yok sayıp, bir kendimi dinledim. Duyduklarımı, siz de duyun diye, suya yazdım son zamanları, gün içinde sıkışıp kalan yaşamımı.

Sizinle güldüm, sizinle ağladım, gülüşlerimde de siz vardınız, yaşlarımda da…

Gün geldi lanet ettim kaderime, gün geldi şükrettim. Siz hiç bilmediniz ya, ben hep sizden biriydim.

Sizdim.

Diyeceğim odur ki, birazdan okuyacağınız benimmiş gibi görünen, asıl sizin hikâyenizdir.

Gülüşlerim sizindir, yaşlarım sizin.

Kuzey yanım, ayazım; hayata bakın yüzüm; sizindir.

KIZ KULESİ

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 29 Haziran 2011 by in Kitaplarım and tagged , , , .

Bir Avuç Mazi

Twitter

Hata: Twitter yanıt vermedi.Lütfen birkaç dakika bekleyip bu sayfayı tazeleyin.

Instagram

SAKİNDİ EVET... #turin #italy Özen... Eskidendi, çoook eskiden #tbt#gardening #toprak #bahçe Milyonlar #iyikivarsıneren dedi sana ama yoksun. Ne acı, bu ülkede "yok" olunca "var" olunuyor çok zaman... Eskidendi, çok eskiden...#vişnelikörü #cerry Sessizdi evet... Hadi...#bycicle #bisiklet#goccia #suadiye Nasıldı o şarkı: "Kurşuni Renkler" #sezenaksu #istanbul #sea #deniz #kurşunirenkler Bize rağmen... #sunset #sunset🌅#nofilter "İçim"den geldi... Taaa içimden hem de#ataturk #mustafakemalatatürk "İstanbul'dan gitmeli"diyorlar, İstanbul'a gitmek varken... #istanbul #ensevdiğimses "İstanbul'dan gitmeli"diyorlar, İstanbul'a gitmek varken... #istanbul #bosphorus #kızkulesi #kuzeyyanımayazım#mavi Tutunmak... Benim İstanbul'um... #bosphorus #kanlıca Benim İstanbul'um... Azıcık çabayla, biraz vakit de asla İnsan kendi İstanbul'unu bulabiliyor..#istanbul #boğaz #bosphorus #sarıyer Bakış#cats #kedi
%d blogcu bunu beğendi: