Fügen Ünal Şen

HAYAT HERKESE YETER

EMANETÇİ

imageBiliyorum, daha önce yazmalıydım…

Çok zaman geçti.

Ama ihmâl değil ki bu, ama ihmâl değildi ki bu.

Bir tuhaf bekleyişti belki…

Bu geceye kadar süren, biraz önce, ne tuhaf, yok, yok şimdi, şu an yeniden başlayan…

Anlatıyorum işte, karanlıktaydım önce.

Bir başıma…

Neyi, kimi, ne zamana kadar bekleyeceğimi bile bilmeden, öylece…

Cilası pul pul kabarmış sehpa da olmasa yamacımda, sanki sırtımı dayayacağım, sanki sırrımı harmanlayacağım kimsem yoktu.

Yoktu…

Yok…

” Üşüyordum” desem inanır mısın? Her yanım alev alevken üşüyordum desem…

Söylüyorum işte “üşüyordum.”

Vallahi de billâhi de üşüyordum.

Hele o uzak şehre, yağmur yağarken, titrek bir alevken topyekün bedenim, sırılsıklamken ben,

sırılsıklam iken sen

elbet üşüyordum.

Hiç umrunda değildim sanki, öyle hissediyordum. Durup durup bir koca adımla yanıma geliyor, bana doğru uzanıyordun ama hepsi o.

Dokunmuyordun…

Yok, yok, umurunda değildim biliyordum.

Kahroluyordum.

Sonra, tam da o anda gözlerini görüyordum. İçinde bir tarifsiz ışıltı… ” Nasıl da tutuyor kendini? Nasıl da sakınıyor kelimelerini.”

Ah biliyordum, bir hayatı üstüne kabuk yapmış yarayı, kanatmamak içindi çaban…

Kimseler anlamasa da ben anlıyordum, sesin sesimdi, sözün sözüm…

Hüznün hüznüm.

O koca, geniş koltuğa eğreti eğreti oturup nefeslenirken sen, ben ” Hah” diyordum, “şimdi… Tam vakti.”

Sesin titriyordu göğe bakarken, gülümsüyordun mahalle kavgasını anlatırken, elin terliyordu asırlık babaannene TÜRKÇE kelimelerin sıralandığı kitabını uzatırken, görüyordum.

Komiktin gerçekten.

Komik miydin sahiden?

Uzanıp yudumladığın sudan şeffafken bakışların, taaaaaa en içini görüyorken ben, bakışlarını kaçırırken ” Babanın gidişini” anlatırken sen, ya ne kadar sendin, ne kadar ben?

Sustuğunda…

Hani koca salon da karardığında…

Beyaz perdeye “hayat” yansıdığında Sezen söylüyordu derinden. En çok da “Küçüğüm” derken titriyordum.

İçim eriyordu.

İçime içime eriyordu..

Savruluyordum. Ben savrukdukça gölgeler doluşuyordu çevreye. Sen pek farkında değildin ya, tam da o anda yine sen, yine koca adımlarla o yandan bu yana yürürken dağılıyordu gölgeler.

Buna güveniyordum.

Gölgeleri sevmem ben.

Gölgeleri sevmem.

Seni severim.

Sen, gölgeleri dağıtıyorsun diye belki severim seni.

Belki seni dağıtıyor diye sevmem gölgeleri…

Yüzün…

Gölge…

Sezen…

Hüzün…

Biliyorum hata idi benimki…

Daha önce yazmalıydım…

Ama ihmâl değil ki bu.

” Araya hayat girdi.”

Üşüdüğümle kaldım ben, titrek ışığımla gölgeleri savdım.

Seni sevdim bir de… Simdi, Verdiğin emanet yüreğimde…

Ama bir dileğim olacak yine de…

O sehpada öylece beklerim ya geceler boyu, hani bir ara anarsın ya iki kelimeyle beni, bir an için de olsa gel yanıma, otur yamacıma, dokun bana…

Bardağa, kaleme, koltuğa, mikrofona dokunuyorsun diye belki biraz mahsun hissederim hep, unutuyorsun diye beni.

“Sen kimsin?” diyene hep ” MUM” dedim bu geceye kadar ya, bir sen bil,  ne vakit içime içime erisem bundan böyle, isli fitilimin bir ucu bende, bir ucu sende, emanette…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 25 Temmuz 2012 by in Yazılarım and tagged , , .

Bir Avuç Mazi

Twitter

Hata: Twitter yanıt vermedi.Lütfen birkaç dakika bekleyip bu sayfayı tazeleyin.

Instagram

SAKİNDİ EVET... #turin #italy Özen... Eskidendi, çoook eskiden #tbt#gardening #toprak #bahçe Milyonlar #iyikivarsıneren dedi sana ama yoksun. Ne acı, bu ülkede "yok" olunca "var" olunuyor çok zaman... Eskidendi, çok eskiden...#vişnelikörü #cerry Sessizdi evet... Hadi...#bycicle #bisiklet#goccia #suadiye Nasıldı o şarkı: "Kurşuni Renkler" #sezenaksu #istanbul #sea #deniz #kurşunirenkler Bize rağmen... #sunset #sunset🌅#nofilter "İçim"den geldi... Taaa içimden hem de#ataturk #mustafakemalatatürk "İstanbul'dan gitmeli"diyorlar, İstanbul'a gitmek varken... #istanbul #ensevdiğimses "İstanbul'dan gitmeli"diyorlar, İstanbul'a gitmek varken... #istanbul #bosphorus #kızkulesi #kuzeyyanımayazım#mavi Tutunmak... Benim İstanbul'um... #bosphorus #kanlıca Benim İstanbul'um... Azıcık çabayla, biraz vakit de asla İnsan kendi İstanbul'unu bulabiliyor..#istanbul #boğaz #bosphorus #sarıyer Bakış#cats #kedi
%d blogcu bunu beğendi: