Fügen Ünal Şen

HAYAT HERKESE YETER

MENEKŞE RENKLİ BİR AKŞAM VAKTİYDİ…

image

Derin bir soluk alıp, dışarıya çıktım.
Benimle geldin…
Yüzümde menekşe renkli akşam vakti dolaştı.Rüzgarın ve karanlığın öyle çok da olmadığı bir akşam vaktiydi.

Soğukla ılık arasında gidip geliyordu hava.

Soluğum, buhar buhar dağıldı.
Sesler en uzaklara çekildi.
Uzaktaki insanlar, hep uzakta kaldı.
Akşam karanlığına bürünmüş küçük dereye martıların izi düştü. Martı olduklarını anlayamadım önce. Öyle çizgi gibi, öyle sihir gibi, duman gibi…
Öyle silik…
Kıpır kıpırdılar. Belki de ben öyle zannettim, ne önemi var.
Kanat çırpışlarındaki gürültü, sessizliği bozdu sonra. Sert kanat darbeleri yankı yaptı. Sessizlik önümde uzandı.
Adımladım.
Birdenbire, menekşe renkli akşam vaktinde sana rastladım…
Nasıl özlemişim seni, o an farkettim. İçim aydınlandı. Yüreğim bir salıncak gibi gitti geldi.
Be yüzümde, güneş doğarken, birden gözbebeklerim gözbebeklerindeki sise takıldı.
Sarmaldı beni.
Zaman, tül bir perde olup gözbebeklerine oturmuş; aşamadım.
Aralayıp içerilere, derinlere giremedim. Elimi uzattım, savurmaya çalıştım o tülü.
Başaramadım.
Parmaklarımın arasından sızdı beyaz buhar.
Kaydı ama hep orada kaldı.
Yüzümde menekşe renkli bir akşam vakti, gözlerim senin sisli gözlerinde, dondum kaldım.
Martıların gürültülü kanat çırpışları da olmasa, yaşadığıma inanmazdım.
Seni bulmanın sevinci kursağımda kaldı. O kadar küçük bir andı ki, hani yeni çatlamış yumurtadan çıkmaya çalışan bir pembe gaganın yaşama geçişi kadar kısa desem…
Menekşe renkli akşamın içinde bir yerlerde seni bulduğuma şaşkın ve ne yapacağımı bilmeden önümde uzanıp giden yolu adımladım.
Yorgundum.
Benimle gelirsin sanmıştım. Elimi tutar gibiydim ama tutmadım. Avucunu avucumda hissettim. Üşümüş gibiydin diye içim titredi, kıyamadım.
Yürüdüm.
Sen?
Orada kaldın…
Aklım, menekşe renki akşamda kaldı.
Öylesi bir andı. Çok sonraları aklıma geldiğinde, “gerçekten yaşadım mı?” diye soracağım, bir türlü emin olamayacağım, duman içinde savrulan bir yaşamdı.
Gözlerimin önünde hep bulanık ve ürkek bakışınla sen kaldın.
Kahve telvesi gözlerinde, bir küçük hercai menekşeyle birlikte, öylece…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 28 Kasım 2013 by in Kitaplarım and tagged , , .

Bir Avuç Mazi

Twitter

Instagram

1907...Başka sözüm yok. #fenerbahçe #1907 Gündemden uzaklaşıp, fabrika ayarlarıma dönüyorum izninizle...#ataturk #mustafakemalatatürk Bazılarının doğumu başkalarına armağan olur... Sonra akşam olur... #sunset #boğaz #istanbul #nofilter "İstanbul'dan gitmeli" diyorlar; "İstanbul'a gitmek" varken... #kanlıca #boğaz Fotoğrafı kim çekmiş bulamadım ama pek huzur verici değil mi? #adaletyürüyüşü #kılıçdaroğlu #adalet #adalet #adaletyürüyüşü #kılıçdaroğlu Tabelada "an bu"yazıyor sanki... Öyle ya "an bu". Nasıldı o şarkı? "Oturup, Kanlıca'nın orta yerinde bir taşa..." #kanlıca #istanbul #boğaz Sonra akşam olur... Tam ülkeden yana umudumu kaybediyorken... Bu yangından payımıza "unutmamak"düştü.#unutmadıkaklımda "Adalet Yürüyüşü"nden... UNUTMAMALI İstanbul da, doğa da bunun hesabını sorar, hoş; soruyor da zaten... Gülriz Sururi... Sanatçı, aydın. Her satırını yüreğimle okuduğum, her sayfasında yepyeni bilgilere ulaştığım... #atatürk #ataturk
%d blogcu bunu beğendi: