Fügen Ünal Şen

HAYAT HERKESE YETER

İSTANBUL’UN GÜVERCİNLERİ

imageBoğaz’ın suları yeşil aktığında soğuğu daha da içlerimde hissederim.
Çamlıca Tepeleri’nin beyazı gelir, üstüme soğuk bir tül perde olur; örtülür.
Kımıldamam.

Bu bir tılsımdır, bozmam.
Önümden buz yeşili akar durur Boğaz’ın suları, gözümü almam.
Alamam.

Deli poyrazın kıpırtısı yüreğime yerleşir, su sesine kanat çırpışları eklenir.
Bilirim.
Güvercinler gelmişlerdir.
Sokak aralarının, balkon demirlerinin, mukavva kutuların, dalların ve mutlaka geniş parkların kuşları neyin telaşındadır gün boyu?
Kim bilir?

Peşine düşmem bu sorunun.
Cevap aramam.
Bazen, sorudur tek başına yaşamın anahtarı, anlarım.

Sahi, sen İstanbul’un güvercinlerine hiç yakından baktın mı?
Büyük şehirlerin güvercinlerine…
Eksik kanatlıdırlar.
Kırık gagalı…
Çoğunun kırmızı ayakları yaralıdır.
“Yok” tırnaklıdır…

Kırçıllı kanatlarından, gri-beyaz tüylerinden kayıp giden rüzgâr olmasa belki de uçamazlar.
Kanatları mı yorgundur, yürekleri mi?
Kimse bilmez.

Ben ne zaman yeşil aksa Boğaz’ın suyu, bir torba buğday alır, güvercinlere giderim.
Bilirim onlar ürkektir, gelmezler.
Beklerler.

İlk adım hep benimdir; atarım.

Gazete manşetleri, asık suratlı haberler, trafik, çamur, kalabalık, gürültü, tekdüzelik bir avuç buğdayın boşlukta savruluşuyla uçup gider.
Eksik kanatlı, yaralı ayaklı güvercinlerin telaşı sarar her yanımı.
Kıpırdamam.
Ürkütmem.
Üç iken beş olurlar, altı, sekiz, on…

Saymam.

Buğday avucumdayken gelip elime konmazlar, güvensizdirler.
Ama ayaklarımın arasında dolaşır dururlar.
Buğday biter torbada, birer, birer eksilirler.
Dallara, çatılara, tellere çekilirler.

Boyunlarını şişire, şişire çıkardıkları sesleri kalır geride.
Boğaz’ın suyu ne zaman yeşil aksa, ben güvercinlere giderim.
Yüreğimi eksik kanatlara emanet ederim.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 10 Aralık 2013 by in Kitaplarım and tagged , , , , .

Bir Avuç Mazi

Twitter

Instagram

1907...Başka sözüm yok. #fenerbahçe #1907 Gündemden uzaklaşıp, fabrika ayarlarıma dönüyorum izninizle...#ataturk #mustafakemalatatürk Bazılarının doğumu başkalarına armağan olur... Sonra akşam olur... #sunset #boğaz #istanbul #nofilter "İstanbul'dan gitmeli" diyorlar; "İstanbul'a gitmek" varken... #kanlıca #boğaz Fotoğrafı kim çekmiş bulamadım ama pek huzur verici değil mi? #adaletyürüyüşü #kılıçdaroğlu #adalet #adalet #adaletyürüyüşü #kılıçdaroğlu Tabelada "an bu"yazıyor sanki... Öyle ya "an bu". Nasıldı o şarkı? "Oturup, Kanlıca'nın orta yerinde bir taşa..." #kanlıca #istanbul #boğaz Sonra akşam olur... Tam ülkeden yana umudumu kaybediyorken... Bu yangından payımıza "unutmamak"düştü.#unutmadıkaklımda "Adalet Yürüyüşü"nden... UNUTMAMALI İstanbul da, doğa da bunun hesabını sorar, hoş; soruyor da zaten... Gülriz Sururi... Sanatçı, aydın. Her satırını yüreğimle okuduğum, her sayfasında yepyeni bilgilere ulaştığım... #atatürk #ataturk
%d blogcu bunu beğendi: